Een idealist leeft in een spanningsveld. Elke idealist botst tegen menselijk onbegrip en wordt niet altijd begrepen. Als je je hoofd boven het maaiveld steekt… je weet wat er kan gebeuren… tsjak! Het is de spanning van ‘je leven verliezen’ om ‘je leven te winnen en te redden.’
Ieder Christen wordt uitgenodigd idealist te zijn en staat voor keuzes. Dikwijls gaat het om kleine dingen: Ga ik bidden of kijk ik nog tv? Ga ik naar de Mis of blijf ik in bed of ga ik sporten? Lees ik een stukje in de Bijbel of in de gazet? Lach ik mee als er vuile praat wordt verteld? Durf ik mij te verzetten tegen onrecht? Kies ik voor het goede of steek ik mijn kop in het zand? Soms gaat het over zwaarwichtige dingen: Blijf ik eerlijk? Kies ik voor een kind of voor een carrière? Blijf ik trouw aan mijn man of vrouw?
In de oorlog was Joep Henneböhl een Duitse officier die Nederlandse jongens op transport naar Duitsland moest zetten. Vanuit zijn Christelijk geloof en zijn geweten volgend, redde hij met allerlei listen en met gevaar voor eigen leven honderden jongens uit de klauwen van de Nazi’s. Joep Henneböhl schreef een boekje met als titel: “Ik kon niet anders.” Hij moest de stem van zijn geweten volgen, de Stem van God.
Toen Joep Henneböhl stierf, werd de uitvaart gedaan door iemand die hij tijdens de oorlog had helpen ontsnappen: een pater Trappist van de abdij van Zundert. Deze pater begon zijn preek met een Bijbelse tekst: “Er stond een man op van Godswege gezonden en zijn naam was Johannes.” Maar de pater veranderde de laatste woorden en zei: “zijn naam was Joep Henneböhl.” Eigenlijk zou ook onze naam daar moeten staan: “Er stond een man (of vrouw) op van Godswege gezonden.” Ieder van ons wordt van Godswege gezonden met een opdracht. Als wij ons laten leiden door de Heer, is er bevrijding voor anderen én onszelf. Dan gaan we in het spoor van Jezus Christus en Joep Henneböhl.
Bij de begrafenis van Joep stond op een bloemenkrans geschreven: “Leef nu vrij in Hem, die jou riep om ons te bevrijden. Je kon niet anders.” Idealisten kunnen niet anders omdat ze niet anders willen. Gelovige idealisten hebben iets aan de tweede lezing van zondag: “Stemt uw gedrag niet af op deze wereld. Wordt andere mensen met een nieuwe visie. Dan zijt ge in staat om uit te maken wat God wil, wat goed is, wat zéér goed is en volmaakt.” Kortom, laten we idealistisch de vreugde van ons geloof delen met anderen, ze hebben ons getuigenis nodig.
Karel Loodts, pastoor
