Na de viering van Allerheiligen herdenken we vandaag alle overleden gelovigen. We herinneren ons de vele gezichten van mensen die ons zijn voorgegaan en hun aardse weg beëindigd hebben. Alle mensen van alle tijden zoeken – misschien onbewust – naar iets dat ons hoop geeft, een teken dat ons moed geeft en een toekomst opent. Daarom gaan veel mensen in deze periode naar het kerkhof om de overledenen te bezoeken of we steken thuis bij een foto een kaarsje aan. Zo tonen we onze liefde, zoeken we hun nabijheid en bidden we. Ja, we blijven met hen verbonden. We herinneren hun leven, hun lach, hun liefde en aandacht. Dat kan soms moeilijk zijn om daaraan te denken, zeker als het afscheid nog niet lang geleden was. Het leven kan hard zijn, leven is moeilijk, maar leven is ook mooi. Er zullen altijd ups zijn en er zullen altijd downs zijn gedurende het hele leven. Een tip: richt je op Jezus Christus.
Ik wil enkele gedachten met u delen over het feit dat de dood verlicht wordt door de Verrijzenis van Jezus Christus en om zo ons geloof in het eeuwig leven te vernieuwen. Want we mogen geloven dat Jezus uit de dood is opgestaan. Er zijn mensen die vragen: “Hoe zit het dan met andere godsdiensten? Hoe zit het met andere filosofieën?” En ik denk dan, tja, hoe zit het met hen? Moet ik iets met hen? Beste mensen, stel je voor dat je op een weg wandelt en je komt aan het einde van de straat en de straat splitst en je weet niet welke kant je op moet. Maar, er liggen daar twee mensen. De ene is dood, de andere leeft. Aan wie zou je de weg vragen? Toch aan de levende! Je vraagt toch de weg aan iemand die levend is! Welnu, Jezus leeft! Hij is opgestaan uit de dood. De reden dat ik en vele andere mensen met mij Katholiek zijn is omdat Jezus Christus leeft. En omdat Hij uit de dood is opgestaan, bevestigt de opstanding van Jezus alles wat Hij zei en alles wat Hij deed. Ja. En wat heeft Hij gezegd? Tegen Zijn leerlingen zei Hij: “Laat je hart niet ongerust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen. Als dit niet zo was, dan zou Ik het je gezegd hebben, want Ik ga heen om een plaats voor je te bereiden.” En toen Jezus aan het Kruis hing, zei Hij tegen de moordenaar aan Zijn rechterzijde: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg je: vandaag nog zul je met Mij zijn in het Paradijs.” En die twee leerlingen die op weg waren naar Emmaüs, toen de Verrezen Jezus met hen meeliep, maar ze Hem niet herkenden… Ze herkennen Hem bij het breken van het Brood. Dat doen wij hier ook. Straks, aan het altaar, breken we het Brood en dan geloven we dat Jezus Christus bij ons is om ons te versterken op onze levensweg. God heeft Zich getoond en Hij toont Zich nog in de Heilige Communie. God is toegankelijk geworden, Hij heeft de wereld zozeer bemind “dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat al wie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.” Daarom zijn wij, Katholieke Christenen, mensen van hoop. En we geloven dat Gods Zoon Jezus op het Kruis de dood overwonnen heeft door Zich in de afgrond van de dood te storten. En daarna Verrezen is, opgestaan, om voor ons de poorten van de eeuwigheid te openen. Hij deed dat allemaal uit liefde voor ons mensen.
Ondertussen zijn wij nog op weg. Maar, als we willen ondersteunt de Verrezen Christus ons in het leven. Hij is de Goede Herder, en aan Zijn Herderlijke leiding kunnen we ons zonder angst toevertrouwen. Want Hij kent de weg heel goed, zelfs in het donkerste duister. Elke zondag komen we hier samen om die Heer te ontmoeten, om ons te laten vullen met Zijn leven en liefde en vrede. Ja, vandaag gedenken we met liefde onze dierbaren die gestorven zijn, we bidden voor hen, en we worden uitgenodigd ons geloof in het eeuwig leven te vernieuwen. Beter nog: we kunnen daar ook van getuigen door ons geloof te beleven. Het is het geloof in het eeuwige Hemelse leven, dat een Christen hoop geeft en de moed om onze medemensen nog meer te beminnen en te werken aan een betere toekomst voor iedereen. Amen.
