Zondag horen we Johannes de Doper die naar Jezus verwijst als ‘Lam van God’. Dat is geen troetelnaampje zoals verliefde mensen ‘mijn duifje’ of ‘mijn beertje’ zeggen. De Joden die naar Johannes luisterden kenden heel goed de uitdrukking ‘Lam Gods’. Elke dag werden op het tempelplein in Jeruzalem lammetjes geslacht voor de zonden en zuivering van het volk. Tijdens het Joodse Paasfeest vloeide op het tempelplein bloed van heel veel lammeren. Men vond dat dé manier om zich met God en elkaar te verzoenen. Het was barbarij.
Jezus heeft nooit de confrontatie gezocht. Hij is onschuldig als een lam, zacht, hulpeloos en afhankelijk van de macht van anderen. Hij zocht de dood niet, maar God weet wel het ergste kwaad – de dood van de Zoon van God – om te buigen tot iets positiefs. Jezus is het Lam dat alles zal goed maken en zal herstellen wat op de eerste bladzijden van de Bijbel was verloren gegaan. Door de hardheid van mensen sterft het Lam Gods aan het Kruis. Hij gaf zijn leven als voorbeeld en uit liefde.
Geloof ik dat Jezus Zijn Leven voor ons, sterker, ‘voor mij’ heeft gegeven? Kan ik mijn leven ‘geven’ voor mensen (partner, kinderen, kleinkinderen) opdat zij zouden kunnen leven? Jezus Christus heeft de Hemel geopend. Geloof ik dat Jezus ‘het Lam van God is dat de zonden wegneemt?’ Geloof ik dat Jezus Christus leeft? Durf ik te geloven dat bij Hem altijd een nieuwe start, een nieuw begin mogelijk is? Hij helpt ons om van het leven iets moois te maken, om solidair te zijn met anderen, om mensen van vrede en van vergeving te zijn. Als we dat geloven mogen we ons gelukkig prijzen, en God danken dat we het komende jaar weer met Hem op stap mogen gaan.
Karel Loodts, pastoor
