Er was eens een jongen die een ei van een arend vond. Hij dacht dat het een kippenei was en dus legde hij het bij de kippen. Wanneer het ei uitgebroed is, denkt het jonge arendje dat het een kip is omdat hij omringd is door kippen. Het arendje pikt op het erf graantjes en doet wat het moet doen als een kip. Op een dag kijkt de arend omhoog naar de hemel, ziet de prachtigste wolken en daar vliegen prachtige vogels die lijken te zweven op de wolken. “Wat zijn dat?” vraagt de arend aan een kip. “Dat is een arend” is het antwoord. “Goh, wat zou ik graag een arend willen zijn!” zegt hij. “Wel, maat, ge zijt een kieken, dus doe normaal, pik je graantjes en doe niet zo stom!” Als de jaren verstrijken, blijft de arend denken dat hij een kip is en doet wat hij denkt te moeten doen: graantjes pikken, wat rondlopen, naar beneden kijken, lummelen. Maar soms kijkt hij omhoog, naar de arenden die zweven en lijken te bidden. Hij droomt dan van de prachtigste dingen die hij zou kunnen zien en doen als arend. Maar, o ramp, er is niemand die hem zegt dat hij een arend is. Op het eind sterft hij, gaat naar de Hemel en komt Jezus tegen. En de Heer Jezus zegt: “Mijn zoon, Ik had zo graag gewild dat ge zoudt worden wat Ik van je gedroomd heb. Had toch eens wat meer naar boven gekeken, ge zoudt ontdekt hebben dat ge tot grootse dingen geroepen en in staat waart.” Tja. De arend ontdekt véél te laat dat hij geen kip is en geroepen was tot grootse dingen.
De kippen in ons leven zijn misschien medemensen, onze omgeving en vooral de media. Zij zeggen ons precies hoe we moeten leven en denken: niet naar boven kijken! We moeten (natuurlijk) onze talenten gebruiken. Maar God dienen (godsdienst) en bidden? Dat is in onze tijd niet nodig, zeggen ze, tijdverspilling. Ze zeggen dat we naar beneden moeten kijken, hard moeten werken met onze talenten om veel geld te verdienen. Maar, als je van binnen leeg bent…
Het heeft weinig belang te weten op welke dag en uur we voor de Heer zullen staan. Als kinderen van het licht leven wij voortdurend in de volle dag, zoals Paulus zegt: “Gij zijt allen kinderen van het licht, kinderen van de dag. Wij behoren niet aan nacht en duisternis. Laten we dan ook niet slapen als de anderen, maar waken en nuchter zijn.” Doe dat en dan zul je niet verrast worden en… leren vliegen!
Karel Loodts, pastoor
