Bij heiligen denk je misschien aan mensen die buiten de gewone werkelijkheid staan, wat bijzondere types, een aureooltje om het hoofd, met de voetjes niet op de grond. Maar eigenlijk zijn heiligen mensen die kwaliteitsvol leven en geleefd hebben. En dan gaat het niet over mensen die willen gezien worden en op de voorgrond willen staan ten koste van anderen. Heiligen zijn mannen en vrouwen die hun gaven en talenten gebruik(t)en tot opbouw van hun medemensen. Heiligen zijn mensen die zich laten bezielen door de Geest van Jezus Christus en die zo iets van Jezus laten zien in deze wereld. Dat heeft uitstraling!
In de Bijbel lezen we over “een menigte die niemand tellen kon uit alle rassen en stammen en volken en talen; zij stonden voor de troon van het Lam”. Voor alle duidelijkheid: het ‘Lam’ is Jezus Christus, het “Lam Gods dat ze zonden van de wereld wegneemt”. De ‘menigte’ gaat over veel meer mensen dan zij die via een kerkelijke procedure officieel ‘heilig verklaard’ zijn. We vertrouwen er op dat onze overleden dierbaren ook bij die ‘menigte’ aanwezig zijn en “voor de troon van het Lam” staan. We blijven als gelovige niet steken bij de mooie herinneringen aan een overleden dierbare. We vertrouwen erop dat onze dierbare verder leeft, over de grens van dit leven in het eeuwig leven bij God onze Vader, bij Jezus onze grote Broer, bij Maria onze Hemelse Moeder.
Meestal komen mensen de eerste keer in aanraking met de dood als een grootouder sterft. Als de kleinkinderen dan nog klein zijn, wordt in gelovige gezinnen gezegd dat opa of oma een sterretje is en/of naar de Hemel is. Kinderen zijn daar heel ontvankelijk voor. En het is ook zo. We moeten niet blijven steken in herinneringen en pijn om het afscheid. Er is meer! We mogen vertrouwen wat de apostel Paulus schrijft: “We willen u niet in onwetendheid laten over het lot van hen die gestorven zijn; gij moogt niet bedroefd zijn zoals de andere mensen die geen hoop hebben. Wij geloven dat Jezus is gestorven en weer is opgestaan; evenzo zal God hen die in Jezus zijn gestorven levend met Hem meevoeren.” Zo’n geloof kan het verdriet verzachten en maakt het anders want het geeft troost en hoop op een weerzien.
Als we in de Kerk samenkomen rond de Verrezen Heer Jezus mogen we geloven dat onze dierbare overledenen – die leven bij de Heer – ook aanwezig zijn. We geloven namelijk ‘in de gemeenschap van de heiligen’. Geloof dat je niet allen bent. Je hoeft niet alles alleen te dragen, dat is trouwens onmogelijk. De Heer zelf en die gemeenschap van heiligen beschermt, steunt en draagt je. Als je wilt tenminste. Daarom: open je hart voor de Heer. Nodig Hem uit om aanwezig te zijn in jouw leven. Spreek met Hem, van mijn part ‘mopper’ op Hem. Maar zorg dat je een levende relatie met de Heer hebt. In de ‘gemeenschap van de heiligen’ is ruimte voor mensen van alle soorten, zorg dat je erbij bent. Zo houd je hoop op de toekomst en zo breng je ook hoop in deze wereld.
Karel Loodts, pastoor
