In de lezingen van vandaag worden we meegenomen op reis. Een reis van de dorre woestijn naar de tafel van de overvloed. In de eerste lezing uit het boek Deuteronomium lezen we dat het volk veertig jaar door een woestijn trekt. Ze hebben honger en ze vragen zich af: Waarom? Waarom door de woestijn en dan nog zo lang? Het volk moest ontdekken dat God met hen meeging. Dat ontdekken kost meestal tijd. Wij kunnen soms ook wel eens in een woestijn zitten. Misschien door zorgen voor de toekomst, een verlies van iets of iemand, of gewoon een diepe honger naar rust en vrede en liefde. We kunnen ons afvragen: Wat voedt mij als de grond onder mijn voeten onzeker is en dor en droog? Waar haal ik de kracht om door te gaan? Het antwoord vinden we in het Evangelie van Johannes. Jezus zegt: “Ik ben het levende brood.” De Heer geeft niet iets, Hij geeft Zichzelf. Dat mogen wij hier ontdekken en dat kost soms tijd. In dat kleine stukje brood zegt de Heer: “Je staat er niet alleen voor. Ik ga met je mee, stap voor stap. Wees niet bang.” De Heer geeft Zichzelf in de Heilige Communie. Straks mag ik tegen ieder van jullie zeggen: “Lichaam van Christus”, en je ontvangt het “Lichaam van Christus” en het is ook iets dat we moeten worden: Lichaam van Christus. Omdat we allemaal de Heilige Communie ontvangen, vormen we met velen één lichaam. Door samen te eten van hetzelfde Heilig Brood, worden de grenzen tussen ons afgebroken. We worden aan elkaar gegeven, broers en zussen van Jezus Christus, kinderen van God onze Hemelse Vader. Dat mogen wij ontdekken en beleven, meer en meer.
In de parochies ontvingen de afgelopen weken tientallen kinderen voor het eerst de Heilige Communie. Sinds vorig jaar oktober werden die kinderen voorbereid en ze hebben een aantal keren de Mis meegevierd, ze zagen er naar uit om voor de eerste keer de Communie te ontvangen. Het is mooi om te zien hoe de kinderen oefenen voor de Communieviering. Voor een achtjarig kind is het een hele opdracht om met gevouwen handen naar voor te komen, met de handen een kruis-troontje te maken voor Jezus en ‘Amen’ te zeggen als ik “Lichaam van Christus” zeg, en dan met gevouwen handen terug naar hun plaats. Bij het oefenen gaat het nog wel eens mis, maar in de viering hebben de meesten het wel te pakken. Ik hoop en bid dat het ook een echte ontmoeting mag zijn met Jezus Christus. Dat ze dat ontdekken. Want ze ontvangen Hem op hun hand en daarna in hun hart. Want de Heer wil en kan de harten van mensen veranderen. We voelen dat niet altijd. Maar Hij doet het wel. Onlangs las ik een mooi verhaal. Er was eens iemand die in een kerk wandelde. Een Engel zag die persoon en vroeg aan God: “God, hoe is het toch mogelijk, dat U in de wereld zo groot bent en dat toch bijna niemand U vindt, hoe komt het dat U zo luid roept en bijna niemand U hoort, zo dichtbij en dat bijna niemand U voelt, dat U Uzelf geeft aan iedereen en bijna niemand Uw Naam kent? Heer, waarom laat U Uw aanwezigheid niet voelen?” Het antwoord van God: “Ik ben er, altijd, elke keer weer, maar de mens is traag.” Wat gebeurt er na het ontvangen van de Heilige Communie? De Heer geeft Zichzelf, helemaal, en de Heer heeft toegang tot ons hart, maar wij hebben de sleutel in handen. God zit in de wachtkamer, pas als je je hart opent, pas dan kan God Zijn werk in je doen. Je hebt zelf de sleutel in handen. Gebruik die sleutel en open je hart voor de Heer.
Laten wij op dit feest van Sacramentsdag de Heer in de Communie ontvangen om op krachten te komen. Vanuit die ontmoeting met de Heer kunnen we als Christen leven en de keuzes maken die Hij van ons vraagt. En als we straks de Kerk verlaten, dat we dan geïnspireerd zijn om er te zijn voor anderen: voedend, versterkend en vol vrede en liefde voor de mensen om ons heen. Wees een geschenk, een gave voor anderen. Gebruik wat je gekregen hebt, gebruik je gaven en talenten om anderen te helpen. De Heer zal je helpen om positief in het leven te staan, in een houding van dankbaarheid en dienstbaarheid. Trouwens, op de laatste dag van je leven kun je niets meenemen, behalve de gaven die je gekregen hebt, hier ontwikkeld hebt en gebruikt hebt. Amen.
