Stel je voor dat een brandweerman je leven gered heeft. En een paar maanden later geef je een dank-je-wel-feest voor die brandweerman. Als hij komt ben je blij, dankbaar; je vraagt wat hij wil drinken, je probeert alles te doen om te laten zien dat je dankbaar bent. Even later zeg je het ook, hoe blij dat je bent dat je nog leeft en dat hij er nu is. Hij is je held. Maar… eigenlijk vind je de juiste woorden […]
In deze dagen varen vliegdekschepen hele oceanen over, om bestaande macht te breken en nieuwe macht te vestigen. Er zijn verschrikkelijke verwoestingen. En het zijn vooral kwetsbare en machteloze mensen die kop van jut zijn. Ja, we willen allemaal dat men op een andere manier met elkaar omgaat. Maar het lukt blijkbaar niet. Ja, de kerken. De kerken houden de herinnering levend aan een solidaire wereld. Via Broederlijk Delen wordt geld ingezameld voor gezonde voeding, goede vorming en vooral een
Misverstanden tussen mensen komen wel eens voor. We gebruiken dezelfde woorden, maar jij of iemand anders begrijpt ze verkeerd. We maken het allemaal mee. Onbedoeld kun je iemand kwetsen. Heel vervelend. En dat is pijnlijk. Soms is het grappig. Ook Jezus maakt zoiets mee. Jezus vraagt water aan een vrouw: “Geef mij te drinken.” Het is middag, snikheet, en de vrouw is stomverbaasd: “Hoe kun Jij, als Jood, water vragen aan mij, een Samaritaanse?” Joden en Samaritanen hadden geen contact
Jezus neemt drie van zijn leerlingen mee boven op een berg. Daar verandert Hij van gedaante: stralend als de zon, glanzend als het licht. We zien hier wie Jezus echt is. Er breekt iets door van de Goddelijke heerlijkheid die in Hem is. Twee grote getuigen uit het Oude Testament verschijnen: Mozes en Elia. Mozes had van God de Geboden gekregen; Elia staat voor al de profeten die de komst van de Messias hadden aangekondigd. Tussen die twee groten staat
We hebben gelezen dat toen God de mens schiep Hij het leven gaf. God wil het leven. We lezen in de Bijbel dat er ook een slang is, een gevallen engel, de duivel. Deze was oorspronkelijk goed geschapen, maar koos voor het kwaad, tegen het leven. God gaf de mens ook die vrijheid. We kunnen kiezen tussen goed en kwaad, tegen het leven. Geen enkele geest, Engel of duivel, kan op aarde iets doen zonder de toestemming van een mens.
Welkom in de Veertigdaagse Vastentijd. Waarom vasten we eigenlijk? Mensen verlangen naar liefde. En, er is een bijzondere soort liefde: Goddelijke liefde. Goddelijke liefde is een liefde die nooit verandert, wat er ook gebeurt, wat je ook meemaakt. De Goddelijke liefde verandert niet en kun je krijgen. En als je die Goddelijke liefde in je hart hebt, dan sta je sterk in het leven. Ik gebruik graag het beeld van de appelsien. Ik vroeg eens aan een kleine jongen: als
Vandaag horen we Jezus zeggen dat Hij gekomen is om te vervullen. Jezus kwam om de roeping van de mens duidelijk te maken. God gaf Zijn volk een Wet zodat we zijn wegen kunnen bewandelen en in vrijheid kunnen leven, groeien en bloeien. Eeuwenlang probeerden de mensen te leven zoals God het bedoeld heeft. Maar… ongeveer zestig jaar geleden kwam er een omslag, een revolutie. Dingen die vroeger ondenkbaar waren, werden ineens normaal. Bijvoorbeeld: vrije liefde was ooit taboe, maar
‘Zout’, we kennen het allemaal. In dit Evangelie staat geen enkel moeilijk woord. Toch is dit een heel sterk Evangelie, een sterke tekst. In de tijd van Jezus gebruikte men zout om het land vruchtbaar te maken. Men geloofde dat zout een kracht had die de plantjes sneller deed groeien. Dan begrijpen we Jezus beter als Hij zegt: “Jullie zijn het zout van de aarde.” De Heer wil dat Zijn leerlingen zich vermengen met de aarde, niet leven als een
Jezus wordt naar de Tempel gebracht. Wij mogen geloven dat Jezus hier is, in deze tempel, in deze kerk, hier in de Heilige Mis, als we bidden, in de Heilige Communie. Daarom komen wij hier allemaal samen rond Jezus Christus, Hij is het middelpunt van ons Christelijk leven. We kunnen Jezus elke dag ontmoeten. Hoe? Elk uur van de dag maken we van alles mee, elk uur wel iets nieuws. Er is soms pijn, verdriet, spanning en moeilijkheden, lijden, maar
Wat deze zondag opvalt is de radicaliteit waarmee Simon en Andreas, Jacobus en Johannes hun netten, hun levensonderhoud én hun familie achterlaten om Jezus te volgen. Hadden die apostelen geen innerlijke strijd? Twijfelden ze niet om Jezus te volgen? Hadden ze niet met hun familie moeten overleggen? Waarschijnlijk hebben die apostelen al wel nagedacht voordat ze hun netten achterlieten. Ze hadden Jezus waarschijnlijk al wel eens gezien en gehoord. Misschien dachten ze al langer om Hem te volgen. Maar toch.
