Er zijn mensen die zeggen: “De Hemel? Al die miljarden mensen in de Hemel? Dat is iets voor dromers. Daar geloof ik niet in.” Ze geloven dat het na de dood gedaan is. In ’t beste geval krijg je nog een bloemeke op je buik. Daarnaast zijn er mensen die in ‘iets’ geloven: er moet toch ‘iets’ zijn. Ze denken dat je na de dood vanzelf naar een soort ‘hemel’ gaat, als een soort automatische bestemming voor alle mensen. De Hemelvaart van de Heer. Het prikkelt onze fantasie en onze nieuwsgierigheid. Waar is de Hemel waarin Jezus is ‘gevaren’? Moest Jezus door een aantal dampkringen en sterrennevels heenreizen tot Hij uiteindelijk aan de rechterhand van de Vader ging zitten? Zit Jezus ergens op een ideale uitkijkpost sterren en Engelen te tellen? Wij zijn er nog niet, maar hoe kan Jezus dan van daaruit nog meewerken met ons?
Ook al kunnen we de Heer niet zien, Hij is hier. En Hij is dichter bij ons dan we denken. De Heer is aanwezig in het Tabernakel, in de Communie, en Hij woont in ons eigen hart. Jezus, de Zoon van God, is in het hart van mensen die zijn Boodschap hebben aanvaard. En om Gods Koninkrijk in deze wereld werkelijkheid te laten worden, zijn er mensen nodig die met beide benen op de grond staan.
Gods Koninkrijk… in deze wereld… Paus Benedictus XVI sprak in een preek over “zoveel soorten woestijn! Zo bestaat er de woestijn van de armoede, de woestijn van de honger en de dorst, een woestijn van de verlatenheid, van de eenzaamheid en van de stukgegane liefde. Er is ook de woestijn van de Godsverduistering, van de leeg geworden zielen die geen besef meer hebben van de waardigheid en de weg van de mens. De uitwendige woestijnen in de wereld vermenigvuldigen zich, omdat de innerlijke woestijnen zo weids geworden zijn.” In het Evangelie horen we de Heer zeggen: “Gaat en maakt alle volkeren tot mijn leerlingen. Leert hun te onderhouden alles wat Ik u bevolen heb.” We moeten dus niet naar de Hemel staren, maar we zijn in deze wereld getuigen van de Verrezen Heer. We mogen geloven dat Gods liefde in staat is om elke ‘woestijn’ vruchtbaar te maken.
Moge het feest van Ons-Heer-Hemelvaart ons inniger met Christus verbinden. Zo kunnen wij in deze wereld de hoop uitstralen die in ons leeft: de hoop op de Hemelse heerlijkheid, waarnaar wij op weg zijn. Zalige Hoogdag!
Karel Loodts, pastoor
