Stel je voor dat een brandweerman je leven gered heeft. En een paar maanden later geef je een dank-je-wel-feest voor die brandweerman. Als hij komt ben je blij, dankbaar; je vraagt wat hij wil drinken, je probeert alles te doen om te laten zien dat je dankbaar bent. Even later zeg je het ook, hoe blij dat je bent dat je nog leeft en dat hij er nu is. Hij is je held. Maar… eigenlijk vind je de juiste woorden niet. Wat je zegt schiet altijd tekort. Woorden schieten te kort voor wat je voelt. Waarschijnlijk reageren we allemaal anders tijdens emotionele momenten. Sommige mensen worden stil, andere mensen gaan druk praten, weer andere mensen gaan zenuwachtig lachen, en in sommige culturen gaat men uitbundig zingen.
Als we kijken naar Lazarus en zijn twee zussen, reageren zij ook op hun eigen manier. We hebben het niet gelezen, maar nadat Jezus Lazarus uit de dood had opgewekt, waren ze alle drie diep geraakt. Lazarus geeft een feest en ontvangt Jezus en Zijn leerlingen aan tafel; Marta is actief en zorgt dat er genoeg eten en drinken is; Maria zalft Jezus met kostbare olie. Alle drie reageren ze op de manier die bij hen past. En jij? En wat doe jij? Net als Lazarus heeft ieder gedoopte, ieder gelovig Christen, het leven aan Jezus te danken. Hij is de ‘Brandweerman’, de Held, die je heeft gered van de eeuwige dood en de zonde. Jezus Christus is de Brandweerman die je kwetsuren en pijn heeft gezien, die jouw wereld binnenkomt en je redt van dood en zonde en alle negativiteit die je bedreigt. Net als die brandweerman riskeert Jezus Zijn leven, opdat jij een beter leven zou hebben. En Jezus Christus is Degene die hier met jou aan tafel zit, de altaartafel. Hij nodigt je uit om bij Hem te komen. Dag na dag, week na week mogen wij Hem ontmoeten. En het maakt niet uit hoe je je voelt, het maakt niet uit hoeveel volk er is… de Heer is gewoon blij dat je hier bent en dat je tijd met Hem doorbrengt. Ja, Hij is jouw en onze Redder. Maak tijd vrij om Hem te ontmoeten. Je krijgt er zoveel voor terug.
We kunnen de komende weken onze dankbaarheid tonen. Volgende week zondag, Palmzondag, begint de Goede Week met de Palmprocessie door de stad; daarna is er een boeteviering op dinsdagavond; met Witte Donderdag vieren we dat Jezus Zelf – de Heer – de voeten wast van Zijn leerlingen, met hen het Laatste Avondmaal viert en het priesterschap instelt; op Goede Vrijdag om 15u de Kruisweg en ’s avonds het lijden en sterven van Jezus met de Kruisverering. Deze dagen zijn een kans om te laten zien hoe dankbaar je bent dat Jezus Zijn leven voor jou (nog steeds) geeft, en om Hem te vertellen hoeveel Hij voor jou betekent. Vooral de Paaswake is bijzonder omdat we dan de Verrijzenis van Jezus vieren. De Verrijzenis, het zal ook met ons gebeuren op het einde van de tijden, wanneer Hij zal weerkeren om te oordelen levenden en doden. Pasen, ja, het grootste feest. Alles is gericht op Pasen.
Ik weet niet hoe het bij u is, maar als ik een spannend boek lees, dan kijk ik soms wel eens naar de laatste bladzijde om te zien hoe het zal aflopen. Met Pasen vieren we in de Kerk vooral die laatste bladzijde: het licht dat binnendringt in het graf omdat Jezus is opgestaan uit de dood en de steen is weggerold. Mensen die in duisternis hebben geleefd of een steen op hun hart hadden, weten het opkomende licht op waarde te schatten en te waarderen. In die Goede week mogen we beseffen dat het leven een vreemde reis is. Je begint met niets, je probeert van alles te bereiken in het leven, en je eindigt met niets. In het laatste kostuum dat we aanhebben, zitten geen zakken. Zorg wel dat je hart en ziel rijker worden dan je handen. De ware rijkdom ligt in het midden: de mens die je wordt en de mensen en God die je bemint. Het belangrijkste is:
je geloof, hoop en liefde voor God en de mensen. Dat is belangrijk. Laat je dankbaarheid en liefde zien in de komende tijd. Dat zal voor de Heer ook een troost zijn voor de wonden die er in onze samenleving en wereld zijn. Amen.
